Sobrang
taas ng anxiety ko ng sabihin sakin na I have an interview at around 3 in the
afternoon.. Unanticipated kasi alam ko pina-cancel ko na yun sa manager ko then
all of a sudden may lalapit sakin and ask ano available time ko? Bothered ako
kasi may iba talaga akong goal… medyo anxious talaga pakiramdam ano ba to?
Career move talaga pero I waited for a long period of time para sa ibang
plan…tamang oras para dun pero ano ba ito? Para ba ko sa ibang path or what?
All I know, bago mawala si mommy yung original plan ko gusto niyang magyari
sakin… she even talked to my bestfriend para iconvinced ako na ipag patuloy
yun. Haaayyy. Sabi ko nalang before the interview… thy will be done Lord!

Mas
mabilis naging progress ng carrer ko nung andito pa si mommy…siguro kasi mas
iba yung inspiration. Yeah, I till have commendable inspirations pero iba
talaga si mommy… as side from being my mother, siya din yung ultimate adviser
ko in everything I do… she’s not the type of mom na irarush ka sa isang bagay
or bibigyan ka ng malaking problema para mapressure. She’s the type of person na gusto niya happy ako sa ginagawa ko
and moral support naman yung offer niya. Sobra kaya sa support? Kaya
nakakalakas ng self confidence. Kaya in everything I do alam kong kaya ko
because of her. I passed the interview pero may 2 pang kasunod…May isang tao na
sobrang laki ng involvement kung bakit hindi ko kagad pursue yung first plan
ko. Biglang may nag balita sakin na lilipat na daw ng ibang company. So bigla
nanamang nag open yung door sakin na ipag patuloy. But then, bothered nanaman
ako kasi ano nalang sasabihin sakin nung first interview ko? Oh my…. Bakit ba
kasi? San ba talaga ko tutungo? Hindi ko masabi kung ano yun sa blog na to…kasi
nga litong lito pa din ako until now… sana umayos na isip ko before it’s too
late. Kasi kung hindi, imblis na meron akong magandang carrer path eh pareho
pang mawala.. hayyy naku Thursday! Ano ka ba? Think! Another thing… naiisip ko
din yung trust na binigay sakin nung mother ko dito sa office.. siya si Miss A.
sobrang laki ng din ng involvement niya sa life ko dito. Isa siya sa unang
nagtiwala sa potentials ko dito sa office.Siya nga nag offer sakin ng helpdesk
position eh. Honestly, nahihiya din ako sa kanya if ever makuha ako sa first
interview ko. Kasi nga siya unang nagpalakas ng loob ko sa office na kunin yung
target ko.sa sobrang daming appriciation na narinig from her, sino ba naman di
lalakas loob? As of now, prayers nalang
gabay ko… sana Lord gabayan mo ko na makapag settle on.however, whatever take
place sana yun po makaya ko. And I hope makatulong din ako when the right time
cames. Pero at this moment, sana po… sana Lord sana….maging maayos lahat. Not
just for my self… alam ninyo po na para sa mga kapatid ko to. To my loved ones…
to my future and my family..alam ko pong mas alam ninyo higit na makakabute for
all of us. Thy will be done Lord.